جشنواره زدگی ،  ضربه ای سنگین

از آنجایی که تئاتر خیابانی حال حاضر در کشور گونه ای خاص و نو پا می باشد ، که نه تنها

وابسته به ساختار های نوشتاری بلکه در اجرا هم به هیچ وجه به گونه های تئاتر خیابانی

خارج از کشور نمی ماند و با در نظر گرفتن این مسئله ، این گونه نمایشی دچار معضلاتی

است که به ترتیب به آن می پردازیم.

عدم بستر سازی مناسب از سوی متولیان و مدیران فرهنگی – عدم آگاهی مردم نسبت به

تئاتر ، بخصوص این گونه نمایشی باعث معضلاتی هم در اجرا و هم در ارتباط گردیده است.این

معضل در بعضی از شهرستانها به وضوح دیده می شود – نبود روحیه انتقادپذیری در میان

مسئولین و مردم – اگر به طور اجمال به موارد اشاره شده بنگریم ، می توان این چنین

برداشت کرد که این گونه نمایشی که می تواند بسیار در بستر سازی فرهنگی مفید واقع

شود مورد بی مهری چه از طرف مسئولین و چه از طرف مردم قرار گرفته است.

اما با تمام سختی ها و معضلاتی که وجود دارد گروه های تئاتر خیابانی به کار خود ادامه می

دهند که همین ادامه راه خود نیاز به بستری مناسب دارد که شاید با توجه به شیوه اجرایی

دچار مشکلاتی از قبیل – عدم شناسایی گروههای تئاتر خیابانی – وجود مشکلات مالی و عدم

تعریف درست جهت تخصیص اعتبارات – نبود کانونهای تئاتر خیابانی در شهرستانها – عدم

فرهنگ سازی از طرف رسانه ها و مطبوعات جهت شناسایی این گونه نمایشی برای

مردم،که این مسئله باعث مشکلات زیادی برای گروههای نمایش خیابانی در حین اجرا و پس

از آن گردیده است – جشنواره ای شدن نمایش خیابانی که خود به تنهایی ضربه سنگینی به

این گونه نمایشی زده و هنرمندان را محدود و کم کار کرده است – از آنجایی که گروه های

نمایش خیابانی در شهرستان ها فعالیت قابل توجهی دارند که این تلاش قابل تقدیر نیز می

باشد،اما در این راه دچار مشکلات زیادی است که عمده ترین آن نبود کانون مشخصی جهت

حمایت،برنامه ریزی و هدفمند کردن تئاتر خیابانی در شهرستانها گردیده است.گروه های تئاتر

خیابانی به علت نبود ردیف بودجه مشخص،عموما برای رفع مشکلات مالی خود دچار سردر

گمی می باشند.این در حالیست که مسئولین امر غافل از آنند که این گونه نمایشی به دلیل

اینکه از دل مردم بر می خیزد و دارای ظرفیت بالایی می باشد میتواند بستر ساز رفع

مشکلات عدیده فرهنگی و اجتماعی باشد.اما مبحث تئاتر خیابانی به همین جا ختم نمی شود

که این گونه نمایشی با کمبود های قابل توجهی از درون نیز دست به گریبان است – نبود

ساختار مشخص آموزشی چه در دانشگاهها ی تخصصی تئاتر و چه در کانون های

هنری،انجمن های نمایش و حوزه هنری نسبت به تئاتر خیابانی – کمبود افراد متخصص در این

رشته – کمبود کتاب مرجع و تحقیقات جهت برداشت علمی از مطالب مربوط به تئاتر خیابانی

در جهان – عدم برگزاری جلسات تخصصی و یا حتی مباحثه در میان نویسندگان و کارگردانان

تئاتر خیابانی – تعریف های متفاوت و بعضا شخصی در مورد ساختار اجرایی نمایش خیابانی

که شاید هیچ گونه ریشه تحقیقاتی و آکادمیک نداشته باشد – در وحله اول ما به عنوان گروه

اجرایی با کمبودهای نمایش خیابانی دست به گریبانیم بعد با مشکلات  و معضلات و اگر در آ

ینده های نزدیک به رفع این موانع نپردازیم خدا می داند که به چه مسیری می افتیم.لذا چند

پیشنهاد جهت ارتفاع اهداف و بوجود آمدن مسیری برای رشد هر چه بیشتر این گونه نمایشی

پیشنهاد داده می شود – با یک فراخوان عمومی ، کلیه گروه های تئاتر خیابانی را نسبت به

ثبت گروه خود در کانون تئاتر خیابانی دعوت کنیم و در این فراخوان اهداف و نقطه نظرات کانون

را به گروه ها اعلام داریم -  در تمامی انجمن های نمایش،کانون نمایش خیابانی راه اندازی

شود و کلیه امورات گروه های تئاتر خیابانی به این کانون تحویل گردد – جلسات تخصصی که با

حضور اساتید صاحب نظر و کارگردانان فعال این عرصه برگزار گردد – برنامه ریزی جهت

اجراهای فصلی گروه های شهرستانی در استان خود که هم به جهت معرفی این گونه

نمایشی برای مخاطب،هم به لحاظ مالی برای گروه اجرایی و هم به لحاظ تجربه برخورد

اما با تمام سختی ها و معضلاتی که وجود دارد گروه های تئاتر خیابانی به کار خود ادامه می

دهند که همین ادامه راه خود نیاز به بستری مناسب دارد که شاید با توجه به شیوه اجرایی

دچار مشکلاتی از قبیل – عدم شناسایی گروههای تئاتر خیابانی – وجود مشکلات مالی و عدم

تعریف درست جهت تخصیص اعتبارات – نبود کانونهای تئاتر خیابانی در شهرستانها – عدم

فرهنگ سازی از طرف رسانه ها و مطبوعات جهت شناسایی این گونه نمایشی برای

مردم،که این مسئله باعث مشکلات زیادی برای گروههای نمایش خیابانی در حین اجرا و پس

از آن گردیده است – جشنواره ای شدن نمایش خیابانی که خود به تنهایی ضربه سنگینی به

این گونه نمایشی زده و هنرمندان را محدود و کم کار کرده است – از آنجایی که گروه های

نمایش خیابانی در شهرستان ها فعالیت قابل توجهی دارند که این تلاش قابل تقدیر نیز می

باشد،اما در این راه دچار مشکلات زیادی است که عمده ترین آن نبود کانون مشخصی جهت

حمایت،برنامه ریزی و هدفمند کردن تئاتر خیابانی در شهرستانها گردیده است.گروه های تئاتر

خیابانی به علت نبود ردیف بودجه مشخص،عموما برای رفع مشکلات مالی خود دچار سردر

گمی می باشند.این در حالیست که مسئولین امر غافل از آنند که این گونه نمایشی به دلیل

اینکه از دل مردم بر می خیزد و دارای ظرفیت بالایی می باشد میتواند بستر ساز رفع

مشکلات عدیده فرهنگی و اجتماعی باشد.اما مبحث تئاتر خیابانی به همین جا ختم نمی شود

که این گونه نمایشی با کمبود های قابل توجهی از درون نیز دست به گریبان است – نبود

ساختار مشخص آموزشی چه در دانشگاهها ی تخصصی تئاتر و چه در کانون های

هنری،انجمن های نمایش و حوزه هنری نسبت به تئاتر خیابانی – کمبود افراد متخصص در این

رشته – کمبود کتاب مرجع و تحقیقات جهت برداشت علمی از مطالب مربوط به تئاتر خیابانی

در جهان – عدم برگزاری جلسات تخصصی و یا حتی مباحثه در میان نویسندگان و کارگردانان

تئاتر خیابانی – تعریف های متفاوت و بعضا شخصی در مورد ساختار اجرایی نمایش خیابانی

که شاید هیچ گونه ریشه تحقیقاتی و آکادمیک نداشته باشد – در وحله اول ما به عنوان گروه

اجرایی با کمبودهای نمایش خیابانی دست به گریبانیم بعد با مشکلات  و معضلات و اگر در

آینده های نزدیک به رفع این موانع نپردازیم خدا می داند که به چه مسیری می افتیم.لذا چند

پیشنهاد جهت ارتفاع اهداف و بوجود آمدن مسیری برای رشد هر چه بیشتر این گونه نمایشی

پیشنهاد داده می شود – با یک فراخوان عمومی ، کلیه گروه های تئاتر خیابانی را نسبت به

ثبت گروه خود در کانون تئاتر خیابانی دعوت کنیم و در این فراخوان اهداف و نقطه نظرات کانون

را به گروه ها اعلام داریم -  در تمامی انجمن های نمایش،کانون نمایش خیابانی راه اندازی

شود و کلیه امورات گروه های تئاتر خیابانی به این کانون تحویل گردد – جلسات تخصصی که با

حضور اساتید صاحب نظر و کارگردانان فعال این عرصه برگزار گردد – برنامه ریزی جهت

اجراهای فصلی گروه های شهرستانی در استان خود که هم به جهت معرفی این گونه

نمایشی برای مخاطب،هم به لحاظ مالی برای گروه اجرایی و هم به لحاظ تجربه برخورد

نویسنده و کارگردان و باز خورد آن از طرف مخاطب بسیار مفید می باشد – ارائه پیشنهاد

تخصیص ردیف بودجه مشخص برای هزینه ساخت،تولید و اجرای تئاتر خیابانی.

آرش ساربان..............................................طراح - کارگردان و بازیگر نمایش خیابانی